منابع آب شرب تهران عمدتا از طريق سدهاي پنجگانه اميركبير، لتيان، لار، طالقان و ماملو تامين مي شود.
با افزايش خشكسالي، تهران با بحران بزرگي مواجه خواهد شد كه كنترل آن بسيار سخت و پيچيده و پر هزينه خواهد بود.
احتمالا تهران طي 5 سال آتي با بحران هاي بزرگ جهت تامين آب شرب مواجه خواهد بود و چنانچه از هم اكنون اقدام نشود در زمان ورود به بحران مجالي براي كنترل وجود نخواهد داشت.

پيشنهاد مي شود حداقل 200 ميليون متر مكعب در سال آب درياي خزر بدون شيرين سازي به نقطه اي در جنوب تهران منتقل شود. نيروگاه سيكل تركيبي به همراه آبشيرين كن در آن نقطه احداث و آب شيرين براي مردم تهران و آب نمك باقي مانده به درياچه نمك منتقل گردد. اين آب براي سيستم خنك كاري نيروگاه با استفاده از چند مبدل حرارتي بزرگ نيز كاربرد دارد آب خروجی از مبدل ها به حدود 45 درجه می رسد و سپس وارد آب شیرین کن ها می شود. يعني از اين آب چند استفاده مهم مي شود كه عبارتند از: خنك سازي آب در گردش نيروگاه، توليد برق با راندمان حدود 60 درصد، توليد بين 100 تا 150 ميليون متر مكعب آب شيرين مورد نياز مردم تهران و شهرهاي اطراف، جلوگيري از خشك شدن درياچه نمك بين قم و تهران و ايجاد مشكل ريزگردها و پراكنده شدن نمك در زمين هاي منطقه توسط تند بادها

راندمان نيروگاه هاي سيكل تركيبي به همراه آبشيرين كن بيش از 70درصد مي باشد. به اين ترتيب ضمن تضمين تامين آب مورد نياز مردم تهران براي شرايط بحراني از مشكلات ناشي از خشك شدن درياچه نمك ما بين تهران قم جلوگيري خواهد شد. فاصله مستقيم درياي خزر تا حوزه آبريز تهران و البرز حدود 100 كيلومتر است.

آب درياي خزر معمولاً 11 تا 13 ميلي گرم در ليتر يا 3/1 و يا 1/1 درصد نمك دارد. 11 ميلي گرم براي آن بالاي دريا است كه رود ولگا مي ريزد و آبش شيرين است. ولي قسمت ما مي شود 13 ميلي گرم در ليتر يا 3/1 درصد. در حالي كه اقيانوس ها 5/3 درصد دارد.

خط ساحلي دريا حدود ۷ هزار كيلومتر، مساحت آن ۳۷۱ تا ۳۸۶ هزار كيلومترمربع (يك و نيم برابر خليج فارس) و حجم آب آن نيز ۷۸۷۰۰ كيلومتر مكعب است.

اين درياچه با طول تقريبي ۱۲۰۰ كيلومتر و عرض متوسط ۳۲۰ كيلومتر و مساحت ۴۳۸۰۰۰ كيلومتر مربع و حجم ۷۷۰۰۰۰ كيلومتر مكعب بزرگ‌ترين درياچه آب نسبتاً شيرين جهان است. باريك‌ترين عرض آن ۲۲۰ كيلومتر بين شبه‌جزيره آب‌شوران و دماغه كواولي و عريض‌ترين بخش آن حدود ۵۴۵ كيلومتر در شمال آن قرار دارد، كم‌عمق‌ترين ناحيه اين درياچه ۲۵ متر در منطقه شمالي است و عميق‌ترين مناطق در قسمت مركزي و جنوبي واقع شده‌است كه در بعضي از مناطق جنوبي ۹۰۰ الي ۱۰۰۰ متر عمق دارد، سواحل اين درياچه جمعاً ۶۳۷۹ كيلومتر است كه حدود ۹۲۲ كيلومتر آن در خاك ايران واقع شده‌است و وسعت حوضه آبگير آن ۳۷۳۳۰۰۰ كيلومتر مربع است كه ۲۵۶۰۰۰ كيلومتر مربع آن در خاك ايران قرار دارد. اين درياچه ۲۸ متر پائين‌تر از سطح اقيانوس‌ها است و بنابراين هيچ‌گونه خروجي از اين درياچه وجود ندارد.[۴۰]

۸۱٪ آب ورودي اين دريا را رود بزرگ ولگا تأمين مي‌كند. عمق آن از شمال به جنوب افزايش مي‌يابد. ميانگين ژرفاي اين درياچه در ناحيه شمالي كم‌تر از ۱۰ متر، در بخش مياني بين ۱۸۰ تا ۷۸۸ متر و در بخش جنوبي كه آب‌هاي كناره ايران را تشكيل مي‌دهد

- اطلاعيه آب منطقه‌اي تهران درباره ذخيره آب تهران را اينجا مشاهده نمائيد.

- «خزر» آب مي رود/تبخير سالانه ۳۸۰ ميليارد مترمكعب آب دريا را اينجا ببينيد

- خبر مرتبط اينجا